ABOUT

Dansen, laten we dansen...
Regelmatig worden door de stichting “Het danspaleis” avonden georganiseerd voor ouderen, met muziek uit vervlogen jaren. Als danspartner neemt Buug deel aan hun dansevenementen. Ik kreeg toestemming van Huis aan de Vecht om foto’s te maken, en op een middag verzamelden zich ouderen in de recreatiezaal, met krukken en rolstoelen. Als verlegen muurbloempjes zaten bejaarde mannen en vrouwen langs de kant. De muziek kwam op gang, de dansvloer bleef leeg.

Maar toen begon de magie. Buug, gekleed in wit en zwart met jacket en trots het embleem van het Danspaleis opgespeld, nam het initiatief en nodigde met een ongekende charme een van de dames uit ten dans: weigeren was onmogelijk, ze ging als een mak lammetje mee in de beweging die Buug al had ingezet.

Je zag iedereen kijken, net zoals ze vroeger keken als de eersten de dansvloer opgingen: jaloers, en angstig omdat ze we wilden maar niet durfden. Maar het hek was van de dam. Ook de andere partners van Het Danspaleis wisten hoe je dit kleine vonkje van herlevende spanning en avontuur moest laten opgloeien tot een vuurtje, en binnen een kwartier was de lege vloer veranderd in een theater waar iedereen zich liet gaan op het ritme van de muziek, zonder verder nog te denken aan zwakke botten en gerimpelde gezichten.

Ik heb twee uur lang met een glimlach op mijn gezicht foto’s gemaakt en gekeken naar wat zich hier afspeelde. Het was een geweldige ervaring om de kracht van dans te zien.